سخنرانی لطیف پدرام ( کامل، با ماجرای اخلال)

زنده گیــنـامـــۀ مسعود بزرگ ( رح )

سخنان آموزنده از مسعود بزرگ(رح)

سیاسی

نوشته شده توسط آثارالحق حکیمی
اخبار
نمایش از 06 تیر 1394
پرینت

به بهانه ششم سرطان 1393 و یک تسویه حساب سیاسی
نبشته از : آثار الحق حکیمی ( روزنامه نگار و رییس انجمن خراسانیان )
جمعه ششم سرطان 1393، کابل شاهد بزرگترین راهپیمایی عدالت خواهانه در برابر تقلب و تقلبکاران بود. تخمین می شد در این راهپیمایی صدها هزار تن شرکت کرده بودند.
خواست همه این بود که نباید تقلب در برابر آرای پاک مردم پیروز شود.


البته جریان های مختلف و شخصیت های مهم سیاسی در گرد آوری مردم در این روز نقش داشتند، اما بدنه ی اصلی و موتور جریان ضد تقلب را "جنبش ضد تقلب" شکل می داد.
جنبش ضد تقلب درست ده روز پیش از آن روز، پس از نشست اعضایش در انجمن خراسانیان با هزینه ی خودی، تاکید می کنم با هزینه ی خودی نخستین خیمه ی مبارزه با تقلب را در چهار راهی خراسان بر افراشت و سه روز بعد نخستین راهپیمایی اعتراضی اش را در برابر تقلب با حضور بیش از هزار تن تا چهار راهی میدان هوایی برگزار نمود. در آن روز صورت شمار زیادی از عزیزان از شدت نور آفتاب سوخته بود. ما در جریان راهپیمایی شاید برای نخستین بار در افغانستان، به جمع آوری بوتل های آب و دیگر زباله های مسیر راهپیمایی اقدام نمودیم.
یک روز پیش از آن ما نخستین نماز جمعه ی سیاسی را در خیابان برگزار کرده بودیم. در سومین روز کار جنبش ضد تقلب، بیش از ده هزار امضا را در برابر تقلب گردآوری نمودیم.
کارهایی که با امید به فردای بهتر از امروز، و ایجاد یک فرهنگ سیاسی بهتر صورت می گرفت.
همه روزه در خیمه ی جنبش ضد تقلب، استادان دانشگاه، سیاست گران و نمایندگان پارلمان به نوبت از ساعت ده روز تا حدود ساعت ده شب سخنرانی می نمودند و به مردم آگاهی می دادند.
در این سخنرانی ها دموکراسی، انتخابات، چند چون تقلب و تمامیت خواهی به بحث گرفته می شد.
باید بگویم، جنبش رنگ سرخ را به عنوان نماد مبارزه با تقلب انتخاب کرده بود و همان گونه که در بنرهای جنبش نقش بسته بود، شماری از مشت های کره خورده با روبان سرخ که به مچ دست ها بسته بود. این نماد اعتراض ما در برابر تقلب بود. ما رنگ سرخ را به عنوان خط سرخ دموکراسی عنوان کرده بودیم که نباید از آن عدول شود.
یادم می آید وقتی نخستین میخ خیمه ی جنبش ضد تقلب کوبیده می شد، فردی از جریانی آمده بود و با نگرانی پرسیده بود این رنگ سرخ دیگر چرا؟ آن دوست نگران بود نشود رنگ سازمان شان زیر رنگ براق سرخ جنبش کمرنگ شود.
کارهای جنبش با متانت و تعقل پیش می رفت، افراد از جاهای مختلف می آمدند و سخنرانی می کردند. جوانان با شور و انرژی وصف ناپذیری حضور شبانه روزی داشتند.
در سوی دیگر، چندین جبهه در برابر جنبش ایجاد شده بود. جبهه ی اولی از اردوگاه رقیب بود. آنها در آغاز هنگام معرفی ما به رییس شان، گفته بودند این ها جمعی از معتادان به مواد مخدر اند که در بدل پول اندک، در این خیمه ها حضور دارند؛ اما هر روز که می گذشت قوت و کیفیت کار جنبش بیشتر برملا می شد.
جبهه ی دیگر شماری از آدم های به ظاهر خودی بود که فقط به حسادت این که چرا در آغاز کار نبودند، جنبش را تخریب می کردند.
ما را متهم می کردند که از افرادی چون داکتر عبدالله استاد عطا و دیگران پول گرفته ایم و این کار را در بدل پول انجام می دهیم.
این گروه با رابطه ی نزدیکی که با سران اصلاحات و همگرایی داشتند، خواستند جریان موازی بسازند که ساختند اما به انجام هیچ کاری موفق نشدند.
جنبش تلاش زیاد کرد تا روح جمعی حاضر به دفاع از عدالت شود، عدالتی که داشت به دست چند قصاب قربانی می شد. غایه و هدف جنبش که توسط نسل نو ایجاد شده بود، ایستادگی در برابر تمامیت خواهی و تقلب بود. نسلی که آماده شده بود برای حفظ ارزش های دموکراتیک و انسانی قربانی بدهد و نگذارد این ارزش ها قربانی شوند.
همین گونه پا به پا مبارزه پیش می رفت. ممکن حسودان و کینه توزان تصور کنند که در آن مبارزه ی انسانی چقدر هزینه شد؟ من با صداقت تمام اعلان می کنم که تمام مصرف این جنبش پاک و صادق حدود 570000 روپیه شده بود که تمام این پول صرف کرای خیمه ها و دیگر لوازم ضرورت و چاپ مواد تبلیغاتی جنبش شده بود.
این پول را شیردلان انجمن خراسانیان پرداخته اند نه احمد و محمودی.
تنها پس از شب سوم، یک دوست به شمار دوستانی که به صورت شبانه روزی در خیمه ها می بودند، غذای آماده می فرستاد که سپاسگزارش هستیم و یک شب هم پول غذای دوستان را جناب محمود صیقل پرداخته اند.
من به عنوان مسئولان انجمن خراسانیان و یکی از رهبران جنبش ضد تقلب، با افتخار اعلام می کنم که یاران ما با فدا کاری و صداقت و هزینه کردن جان و مال شان، جلو تاریخ جعلی را سد کردند.
بگذار ترسوها و توطئه گران ناکار هرچه می گویند بگویند، اما به جرئت می گویم یاران جنبش ضد تقلب بی آن که چشم به پول قدرت کسی داشته باشند، بخشی از تاریخ این سرزمین را شکل دادند.
خوشبختانه همه سیاست مداران و تصمیم گیرنده های تیم اصلاحات زنده اند، ما از کسی به خاطر کار مان یک روپیه نه تقاضا شد و نه دریافت کردیم. ما برای شخصی مبارزه نکردیم بلکه برای پیروزی رای در برابر تقلب مبارزه کردیم. همین بود که نگذاشتیم تقلب پیروز میدان شود.
وقتی یاران ما در ماه روزه تشنه و گرسنه در میان هنرگرهای داغ تفتیش می کردند، آن ها کسانی نبودند که به خاطر پول این کار را کنند، چون هرکدام شان درآمد خوبی داشتند و نیاز شان پول نبود. حتا شماری شان از کشورهای بیرون با هزینه ی شخصی به کشور آمده بودند تا در روند تفتیش شرکت داشته باشند.
ولی آیا نتیجه ی کار همان بود که می خواستیم؟
این بخش به هیچ وجه مربوط ما نبود. ما تلاش کردیم تا صدای حق خواهی نخست کشوری و بعد جهانی شود، ولی در تصمیم گیری سیاسی ما حرف اول که چه حرف آخر را هم نمی زدیم. جریانی بودیم مقطعی و در واکنش به تقلب ایجاد شده بودیم، ما با کارمان تمام ادعای تقلب را مستند سازی کردیم مگر واقع بینانه اش این که استفاده ی سیاسی و پیروز سازی رای مردم در برابر تقلب در نهایت خواست ما بود اما کار ما نبود.
این بستگی به خواست و تصمیم رهبری اصلاحات و همگرایی داشت. ما به یک چیز یقین داشتیم که یک طرف رای واقعی مردم را داشت و طرف دیگر می خواست با تقلب حاکم شود. ما وظیفه ی خود می دانستیم و حالاهم می دانیم که از رای مردم در برابر تقلب دفاع کنیم.
برای همین چگونگی ایجاد دولت و سهمگیری دوستان مان در دولت اصلا مد نظر ما نبود البته، با این قید که دولت یک نهاد ملی است هرکس حق دارد که بخواهد در آن کار کند. چرا در برابر دولت وحدت ملی ساکت شدیم؟ ما توافقنامه ی سیاسی را برای گذار به خواستی که به آن باور داریم (تغییر ساختار سیاسی نظام) سودمند می دانیم، برای این از یک سو خود را در یک عمل انجام شده دیدیم و از سوی دیگر دریافتیم که در یک مرحله کار مان پایان یافته و باید صبر می کردیم.
از عملکرد داکتر عبدالله و شریکانش راضی هستیم.
نه. چون تصور می کنیم این ها تلاش لازم را دست کم برای اجرای توافقنامه ی سیاسی انجام نمی دهند و هر روز اشرف غنی بیشتر چهره ی تمایت خواهی اش تبارز می کند در برابر، داکتر عبدالله منفعل است.
ما باور داریم که اگر داکتر عبدالله به خودش نیاید، به شدت از هوادارنش می کاهد و دیگر فرصتی برای اصلاحات در این دور باقی نخواهد ماند.
در پایان از همه اعضای جنبش ضد تقلب که اگر ناراحت اند نخست پوزش می خواهم، دوم این را می گویم که فراموش نکنیم که ما در همان زیر خیمه تعهد کردیم که برای عدالت مبارزه می کنیم، و راه رسیدن به عدالت بس دشوار است که نباید خسته شویم.
دست همه تان را از مهر می بوسم. جنبش ضد تقلب مربوط همه آن هایی است که به عدالت می اندیشند.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

مطالب دیگر

برگ تاجیکان در رخنامه

 

 

 

 

 

 

تاجیکان در قرن بیستم

پایگاۀ آزاده گان تاجیکستان

خبرها و نوشتارها در بارۀ تاجیکستان، در پایگاۀ آزاده گان . ببینید :


 

| + - | RTL - LTR
برای حمایت از ما امتیاز دهید