سخنرانی لطیف پدرام ( کامل، با ماجرای اخلال)

زنده گیــنـامـــۀ مسعود بزرگ ( رح )

سخنان آموزنده از مسعود بزرگ(رح)

سیاسی

نوشته شده توسط پایگاه تاجیکان
اخبار
نمایش از 17 اسفند 1392
پرینت

اوغانستان گورستان زنان است !

پایگاه تاجیکان

روز جهانی زن را به همه بانوان جهان مبارک باد می گوییم . در همین روز ، به جای این که مثل خیلی از ریاکاران سیاسی و مذهبی در اوغانستان حرفهای فریبنده و نادرست را ردیف کنیم ، میخواهیم با سوگمندی و دریغ و دلتنگی و شرمنده گی بنویسیم که هیچ پیام خوش و هیچ سخن غرور انگیز برای زنان اسیر و زنده بگور شده ای اوغانستان نداریم .

 

می گویند " افغانستان زندان زنان است " . ما می گوییم که اوغانستان گورستان است برای بانوان. اوغانستان جایی است که مردان زن ستیز و ریاکارش ، از دین و مذهب و اخلاق و ارزش ها و فرهنگ و سنت های اجتماعی و هرچیزی دیگری که به دست شان می رسد، بر ضد زنان استفاده می کنند و زنان را زنده به گور می نمایند. اگر در سی یا چهل سال پیش ، در شهر ها ، اندک گشایشی در کار زنان رو نما گردیده بود، در چند دهۀ پسین ، همه اش زن ستیزی بود و به حاشیه راندن و زندانی ساختن و زنده به گور کردن زنان بوده است.

همین دوازده سالی که نیرو های جهانی در اوغانستان بودند و خیلی با فخر فروشی و گردن افرازی می گویند که زنان در اوغانستان به آزادی و چه و چه دست یافته اند ، بانوان در اوغانستان جز برای نمایش در جماعت ظاهر شدن و آن هم برای تبلیغات و ظاهر سازی و سود جویی های ابزاری از این ظاهر شدن ها ، دیگر به هیچ چیزی دست نیافته اند و در بد ترین شکل ، از همه جای ها ، از همه مکان ها ، از همه امور بیخی گم و غیب هستند و کسی بودن شان را در جامعه حس نمی کند و آن ها را به چشم نمی بیند. چند تا زنی که برای نمایش در این محفل و آن دستگاه می آورند ، به حساب نمی آیند. اگر زن را در جاده ها و مکان های بیرون از خانه می بینید، یا برای گدایی است ، یا برای هزار بدبختی و دربدری و ناگزیری دیگر است . 

خانه ها ، گورستان زن هاست . در همانجا ، فقط برای انجام برده گی و کنیزی ، به مرگ تدریجی محکوم می باشند. بچه آوردن شان هم بچه آوردن انسان نیست . ناموس بودن شان هم ناموس بودن انسان نیست. اولاد داری شان هم اولاد داری انسان نیست. هر روز توهین ، هر روز تحقیر، هر روز لت خوردن ، هر روز خشونت دیدن ، هر روز گوش و بینی بریده شدن ، هر روز زجر و شکنجه و عذاب بی پایان کشیدن ، هر روز تجاوز مرد را تحمل کردن . زن در اوغانستان عزت ندارد، حیثیت ندارد، جایگاه انسانی ندارد . زن در جامعه هیچ حضور ندارد.

تاجیک های اوغانستان را هم خدا زده است ، با آن همه تمدن و فرهنگ و نرمی رفتار که داشتند، در دو صد و پنجاه سال گذشته، زیر تاثیر ارزش های زن ستیزانه " پشتونوالی" قرار گرفتند و قرائت سختگیرانه و غیر انسانی و مذکر قبیله را از دین و از عنعنات و روش های دیگر پذیرفتند و شدند دشمن سوگند خورده ای زنان بیچاره . امروز در میان تاجیکان اوغانستان هم زن کدام جایگاه بسیار بلند و انسانی ندارد . رشد برداشت های تنگ نظرانه و زن ستیزانه سلفی و تحریری و غیره و غیره که در زن ستیزی هیچ تفاوتی با نگرش طالبانی ندارند ، در میان تاجیک های اوغانستان مایه نگرانی و شرمنده گی است .

زنان اوغانستان در کُل و بانوان تاجیک به گونه ای ویژه ، باید بدانند که از مردان کدام توقع و آرزوی خیر و خوبی داشتن ، یک کار بیهوده است. از این مردانی که روشنفکر ترین های شان ، یک شکل نی یک شکل زن ستیزی و سرکوب سازی زن را در خود دارند، نباید انتظار بسیار داشت. خود زن ها، اگر خواهش رهایی خود را دارند و از این وضع مرگبار و مرگ تدریجی در زنده بگوری به تنگ آمده اند ، باید در جهت بیداری و سازماندهی و آزادیخواهی خویش کوشش و تلاش کنند.

این را هم باید نوشت که در اوغانستان بدبخت ، در همین شرایط امروزی ، یگانه قومی که شماری از زنان شان به صورت نسبی و تا یک اندازه گک ، خود را از زنده بگوری رها ساخته اند و در زنده گی اجتماعی و فرهنگی و غیره و غیره قابل دید هستند ، زنان مردم شریف هزاره می باشندکه با همه سختی ها و محدودیت های که در اوغانستان وجود دارد، خود را اندکی مطرح ساخته اند. اگر زنان هزاره نباشند ، گویی که در اوغانستان زن اصلن وجود ندارد.

این نگاه ما ، شاید به نگر برخی از خواننده گان ، خیلی بدبینانه و منفی جلوه کند . اما اگر نیک بنگریید، وضعیت واقعی زنان در اوغانستان همین گونه است که نوشتیم . این هم خیلی روشن است که به حاشیه راندن زنان در یک جامعه ، به معنای به حاشیه راندن انسانیت است ، به معنای به حاشیه راندن عاطفه است ، به معنای به حاشیه راندن نرمی و لطف و زیبایی و خونسردی و تفاهم و همدیگر پذیری و خشونت زدایی است . جامعه بی زن، جامعه محکوم به خشونت فزایی ، محکوم به جنگ و خونریزی و تباهی است. مردمی که به زن بی توجهی می کنند، به زن بی احترامی میکند، به زن توهین و تحقیر روا می دارند ، زن را در جمع انسان نمی شمارند ، مردمی که زن را زنده بگور می سازند، روی خوبی و آرامی و خوشبختی را هرگز نمی بینند. 

با سپاس فراوان

پایگاه " تاجیکان "

هشتم مارج ، سال 2014

 

 

نظرات   

 
0 #1 همسو 1392-12-20 15:51
زنان كشور يك قشر مظلوم جامعه است بايد به حرمت زن احترام مانده شود
بازگو کردن
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

مطالب دیگر

برگ تاجیکان در رخنامه

 

 

 

 

 

 

تاجیکان در قرن بیستم

پایگاۀ آزاده گان تاجیکستان

خبرها و نوشتارها در بارۀ تاجیکستان، در پایگاۀ آزاده گان . ببینید :


 

| + - | RTL - LTR
برای حمایت از ما امتیاز دهید