سخنرانی لطیف پدرام ( کامل، با ماجرای اخلال)

زنده گیــنـامـــۀ مسعود بزرگ ( رح )

سخنان آموزنده از مسعود بزرگ(رح)

سیاسی

نوشته شده توسط عزیز آریانفر
اخبار
نمایش از 29 خرداد 1393
پرینت

کرزی توانست داکتر عبدالله را غافلگیر کند !

یادداشتی از : عزیز آریانفر

برداشت من این است که کرزی بسیار ماهرانه توانست داکتر عبدالله را اغفال کند. البته، من چنین سناریویی را پیش بین بودم . چند بار هم نوشتم و باری هم به یکی از همکاران نزدیک داکتر عبدالله در زمینه هشدار دادم.

 

...و اما چگونه کرزی توانست داکتر عبدالله را غافلگیر کند و در دقیقه نود گول بزند و بازی باخته را به مساوی تبدیل کند.

نخستین گام را در این راستا سفیر امریکا در کابل برداشت. احتمالا بر حسب خواهش کرزی وی پس از پایان دور نخست به خانه داکتر عبدالله رفته، به وی شادباش گفت . گفت کار تمام شده و شما دیگر رییس این کشور هستید. اما هنگامی که نتایج آرا اعلام شد، دیده شد که تعداد آرای داکتر عبدالله از 65 درصد به 45 درصد پایین آورده شده است. درست در همین جا بود که باید داکتر عبداله برخورد قاطع می کرد و مانند گذشته بر برکناری رییس کمیسیون انتخابات و نیز رییس کمیسیون بررسی شکایات پافشاری می کرد و خواستار تحقیق جدی در تقلبات سازمان یافته و مهندسی شده می شد. که نشد. چرا؟

باز هم سفیر امریکا با داکتر عبدالله یک دیدار سه ساعته نمود. گمان برده می شود که وی داکتر عبدالله را متقاعد ساخته باشد که عقب نشینی نماید تا در کشور بخران چاق نشود.

گذشته از این ها، سفر ناگهانی و پیش بینی ناشده ستار سیرت به کابل، آمدن داکتر خلیل زاد و نیز استخاره های مجددی در ازای دریافت پول گزاف، همه دست به دست هم دادند تا دور اول انتخابات به بن بست بخورد و ناکام شود و جلو پیروزی داکتر عبدالله گرفته شود.

به هر رو، در مررحله دوم، کرزی برنامه ریزی دیگری کرد. برای اغفال عبدالله، محمود بردارش، جمیل برادرزاده اش، اسپنتا و زلمی رسول و سیاف را به پیوستن به داکتر عبدالله ترغیب کرد. عبدالله در محاسبه دچار خطای استراتیزیک شد. شاید او چنین می پنداشت که 45 + 7 درصد سباف و 11 درصد زلمی رسول 61 درصد و 2 درصد شیرزی جمعا 63 درصد کار را یک طرفه می کند.

از سوی دیگر، کرزی با پا درمیانی آقای قانونی کوشید اعتماد داکتر عبدالله را جذب کند و حتا باری به وی شادباش هم کفت و برای اغفالش در ارگ جلسه یی برگزار و دستور برگزاری مراسم تخت نشینی رییس نو را صادر کرد.

به گمان بسیار یکی از سناریو ها حدف فیزیکی داکتر عبدالله در آستانه دور دوم انتخابات بود. اما این توطئه هم خنثی گردید.

با این هم، داکتر عبدالله بیخی متیق شده بود که حمایت کرزی را دارد و شاید مذاکراتی هم در باره مشارکت خاندان کرزی و تیمش در قدرت پس از به پیروزی رسیدن با او انجام داده بود.

داکتر عبدالله تا آخرین لحظه مطمئن بود که کار تمام است و نباید به خاطر برکناری رییس کمیسیون و برخی از اعضای آن بیمورد چافشاری کن د و هنگامه بیافرینند.

در پایان روز رای گیری هم، همه چیز بر پیروزی بی چون وچرای داکتر عبدالله گواهی می داد. گزارش ها می رساندند که در حدود 5 میلیون نفر در رای دهی اشتراک ورزیده اند که از جمله 3 میلیون نفر به داکتر عبدالله و 2 میلیون نفر به داکتر اشرف عنی رای داده اند. داکتر عبدالله دیگر برای جشن پیروزی خود آمادگی می کرفت که ناگهان رییس کمیسیون انتخابات آقای نورستانی اعلام کرد که در این دور انتخابات هفت میلیون نفر اشتراک ورزیده اند!!!!!!!!!!

و این زنگ خطری بود برای داکتر عبدالله. زیرا پزسشی مطرح می گردید که این دو میلیون رای دیگر از کجاش شده است؟؟؟

روشن است که داکتر عبدالله نگهان پی برد که چگونه کرزی مکار و محیل او را فریب داده و اغوا و اغفال گرده است. پس از آن همه تظاهر به خوش بینی در پیروزی داکتر عبدالله، اما در پشت پرده زدو بند با داکتر اشرف غنی، دیگر همه چیز را اشکار گردانید.

حالا از همه این ها می گذریم . سوال در این جا است که پس از این چه خواهد شد؟

پاسخ را باید در برنامه های کرزی جستجو کرد. همان گونه که شاهد هستید، من بارها نوشتم که کرزی قصد ندارد ارگ را ترک گوید. برنامه او برهم زدن و ناکام ساختن انتخابات و به بن بست کشیدن ان است. و هرگاه هم موفق نشود، در پی آن خواهد شد تا یکی از نامزدها را به گونه نیابتی پس از زد وبند و معامله و قول قرار و پیمان به کرسی بنشاند و خود فرصت طلبانه در انتظار بازگشت بر اساس فرمول پوتین- مدودف بنشیند. آن هم در همسایگی ارگ.

به هر رو، حالا دو گزینه موجود است. نخستین آن جنجالی ساختن نتیجه انتخابات و کمیسیون بازی و اعلام چند مرحله یی نتایج در چند ماه و سر انجام هم چهارگوت ساختن بازی انتخابات و این گونه فراهم نمودن زمینه برای شریک ساختن خودش در معامله به گونه یی که از بای حذف نشود و کماکان در محراق تحولات و تعاملات بماند.

اگر فشار خارجی چنین چیزی را اجازه ندهد، در آن صورت آوردن داکتر اشرف غنی پس از یک رشته توافقات و زد و بندها که چنین بر می اید که دیگر صورت گرفته باشد.

اما به هیچ رو وی نخواهد گذاشت که داکتر عبدالله بیاید. چندی پیش هم در ارگ در جلسه قندهاری ها گفته بود که هرگز نخواهد گذاشت تا پای داکتر عبدالله به ارگ برسد.

تشویش من در چند چز است:
- هرگاه دولتی در فردای انتخابات با تقلب گسترده به میان بیاید، مشروعیت آن سخت زیر سوال خواهد بود و چنین چیزی می تواند کشور را وارد گود تازه ییی از بحران سازد.
- بیرون ماندن بخش بزرگ مجاهدان بیرون از دایره قدرت می تواند کشور را به لبه پرتگاه بکشاند. چون دو نیروی اصلی در کشور همین مجاهدان و طالبان اند. حال، طالبان در برابر دولت می جنگندو انتظار می رود با گذشت هر روز نیروی بیشتری به دست بیاورند. حال اگر مجاهدان هم در برابر دولت بیستند، دیگر کار را پایان یافته بشمارید.
- پرسش دیگر این است که مردم تا به کی در برابر تقلب و تذویر و تخلف و تخطی خامش بنشینند و گذشت نمایند.

به هر رو، داکتر عبداله در برابر این تقلب گسترده چند راه دارد
- یکی این که رهبری تظاهرات مسالمت آمیز و اعتراضات گسترده مردمی را به عهده بگیرد و تا رسیدن به نتیجه دلخواه به آن ادامه بدهد.
- دوم این که باز هم در اپوزیسون مانده و به مبارزات خود ادامه بدهد. یعنی مشروعیت دولت نو را نپذیرد و در برابر آن به مبارزه سیاسی ادانه بدهد.
- سوم این که پس از یک رشته چانه زنی ها با تیم برنده کنار اید و در اداره مشارکتی سهم بگیرد.

 

توجه : این یادداشت در برگ رخنامه آقای " آریانفر " نشر شده است . یکی از خواننده گان گرامی این مطلب را به ما فرستاد و خواهش کرد که در " تاجیکان " نیز نشر گردد .

نظرات   

 
0 #1 جمیل 1393-03-29 02:37
بسیار دقیق فرمودید ، الان داریم از خیانت کرزی آگاه میشویم ، باید این گپها با صدایی رسا تر به گوش جهانیان و بویژه مردم اوغانستان برسد
بازگو کردن
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

مطالب دیگر

برگ تاجیکان در رخنامه

 

 

 

 

 

 

تاجیکان در قرن بیستم

پایگاۀ آزاده گان تاجیکستان

خبرها و نوشتارها در بارۀ تاجیکستان، در پایگاۀ آزاده گان . ببینید :


 

| + - | RTL - LTR
برای حمایت از ما امتیاز دهید