سخنرانی لطیف پدرام ( کامل، با ماجرای اخلال)

زنده گیــنـامـــۀ مسعود بزرگ ( رح )

سخنان آموزنده از مسعود بزرگ(رح)

سیاسی

نوشته شده توسط سید ذبیح الله
اخبار
نمایش از 10 مرداد 1393
پرینت

 
 مقاله جان کری پیام و نتایجی که از آن می توان استنباط نمود

نبشته از : سید ذبیح الله
جان کری در این مقاله خواسته های تیم حاکم در افغانستان را با زبان رسا بازتاب داده و نشانی نموده است که حمایت از چیدمان قدرت فعلی و حفظ معادله سنتی قدرت برای آنها هدف استراتیژیک است و تمکین به دمکراسی و نتایج آن بیشتر ممد برای حفظ نظام و معادله ی خواهند بود که در خدمت اهداف جهانی آنها است،

 

جان کری برای رفع نگرانی های تیم برسر قدرت می گوید به مشروعیت کرزی احترام دارد و نهاد های تحت قیمومیت او را حتی اگر باعث بحران و افغانستان را به قهقرا ببرند به رسمیت می شناسد و مساله پوست اجرایی به معنی رفتن به سوی دمکراسی صدارتی پارلمانی نیست، بل ما برای مهار تیم دیگر " اصلاحات و همگرایی " گزینه مودل صدارتی را فقط بعنوان یک گزینه مطرح نمودیم اما در مورد ایجاد نظام پارلمانی و یا حفظ مودل نظام فعلی این ریس جمهور و لویه جرگه قانون اساسی خواهند بود که باید فراخوان بدهند و لویه جرگه را برگزار و در مورد تعدیل و یا حفظ نظام فعلی تصمیم بگیرند کیری در این نامه به شکل ضمنی اما به وضوح به تیم امریکایی بر سر قدرت در افغانستان اطمینان می دهد که نباید نگران باشند بل باید متوجه شوند که ما این چار چوب و یا توافقات را بیشتر بعنوان تکتیک برای مهار طرف دیگر مطرح نموده ایم و الا کار شیوه ابطال آرا را به شیوه فعلی مطرح نمی نمودیم و یوناما برای تفتیش و ابطال آرا کارشیوه متفاوت ارایه می نمود کیری به شکل ضمنی در مقاله اش میخواهد توضیح دهد مثلث ارگ کمیسیون تیم تحول و تداوم نباید نگران باشند او می گوید نگرانی برای چه ؟ نتایج را به نفع بقای شما مهندسی خواهیم نمود اشتباهات کمیسیون را تصحیح و کار کمیسیون را به شکلی توجیه و اعتماد را در سطح بین المللی به کمیسیون بر خواهیم گرداند و زمینه سر وصدا را از دیگران خواهیم ربود و این را ما تا هنوز به نفع شما مدیریت نموده ایم و باقی بازی تا اتمام کار به شکیبایی شما نیاز دارد ، کری به کرزی و کمیسیون و احمد زی می گوید نگران نباشید ما به نفع شما عامل زمان را مدیریت نمودیم ، بدون شک با کار شیوه ابطال آرا، گند شما را پاک خواهیم کرد و شما را برای مدت دیگر بر مسند قدرت خواهیم نشاند ، بنا نباید نگران باشید و ما را به مداخله در امور داخلی افغانستان متهم نمایید، در این میان آنچی درد آور است این است که کری در مقاله اش به هیچ وجه به نگرانی ها شهروندان افغانستان نپرداخته است و بیشتر گفتمان تیم حاکم را در مقاله اش بازتاب داده است گویا برای کری رای مردم افغانستان نه بل تامین مشروعیت به دستگاه حاکم حایز اهمیت است او در این مقاله به نگرانی های تیم اصلاحات و همگرایی تماسی نگرفته است اما پیوسته از این صحبت نموده است که تیم اصلاحات باید در برابر ساز و کار های حاکم خویشتندار باشد و به نهاد های حاکم احترام نماید و مطلوب از آن تیم این است که هرچه کمیسیون و کرزی و ما نمودیم باید به آن برای منافع و مصالح ملی افغانستان تمکین نماید ، آنچی مایه نگرانی و تاسف است این است که دکتر عبد الله در سفر قلبی کری بدون هیچ سند ضمانتی ای عامل زمان و موج مردم و جنبش ضد تقلب را به نفع وعده های توخالی و مبهم جان کری مصادره نمود و بدون مشوره با اطراف موثر و حامی تیم اصلاحات و همگرایی متاسفانه زیر بار بازی های نا مانوس امریکایی ها رفت خدای نا خواسته اگر در شرایط فعلی دقت عمل به خرچ ندهد و کماکان مثل گذشته زیر بار کار شیوه ابطالی که امریکایی ها بواسطه یوناما تحمیل می نمایند برود که در حقیقت این کار شیوه برای تمکین به تقلب طرح گردیده است و هدف از آن این است که آرای را که وجود خارجی و حقیقت مادی ندارند با اجرایی نمودن آن کار شیوه ابطال واقعیت وجود بخشند و بجای برگه های رای دهی و صندوق های پر از برگه به رزلت شیت های مهندسی شده در کمیسیون تمکین نمایند، خدای نا خواسته اگر چنین یک فرضی به واقعیت مقترن گردد و با همین کار شیوه به تفتیش و ابطال آرا پردازند آنگاه دکتر عبد الله عبد الله بدون شک بزرگترین خبط سیاسی اش را از آدرس جبهه ی مردم و عدالت خواهی مرتکب خواهد گردید و فرصت تاریخی طلایی را به هدر خواهد داد، امری که اگر به واقعیت پیوندد فضیحتی است نا بخشودنی ، امیدوار ام به شکرانگی آفتاب عدالت و شجاعت اخلاقی و مدیریت هوشمند وروشمند و وجدان بیدار و حس مسولیت پذیری در برابر مردم دیگر دکتور زیر بار تهدید ها و چرب زبانی های امریکایی ها نرود و برای یک بار هم که شده به ساز و برگ زور و تهدید و تقلب و تزویر و بازی دو گانه و مزورانه با سرنوشت ملت نه بگوید و به مردم مراجعه نماید تا مردم با وارد شدن به صحنه عمل سخن فصل الخطاب را خود گویند و باعث سر افکندگی متقلبین و شکست تیوری ترس شوند .



نامه" جان کری" در باره انتخابات و دولت آینده اوغانستان
بارها طی همه سفر هایم به افغانستان من با یک حقیقت ژرف مواجه شده ام: افغانها یک آینده بهتر میخواهند و سزاوار آن هستند. شما میخواهید بدون ترس زندگی کنید، زمینه بهترین تحصیل را برای اطفال تان مهیا سازید، بهترن سیستم مراقبت صحی با ثبات و یک ظیفه و سایر فرصت هاییکه از لحاظ اقتصادی با ثبات باشد، داشته باشید.

یک موضوع دیگر برای من واضح گردیده است: دیموکراسی راهی است که افغانها برای بدست آوردن یک زندگی بهتر انتخاب نموده اند.

بیش از یک دهه رئیس جمهور کرزی افغانستان را در فراز و نشیب رهبری نموده است. من با وی از نزدیک کار نموده ام، و من میدانم که یکی از میراث های ماندگار وی این خواهد بود که چطور افغانستان نخستین انتقال دیموکراتیک و صلح آمیز خود را انجام میدهد.

افغانها در ماه اپریل و جون یک قدم بزرگ بسوی دیموکراسی نیرومندتر زمانی برداشتند که میلیون ها تن از افغانها به مراکز رأی دهی رفتند تا رئیس جمهور آینده کشور خود را انتخاب نمایند. هر یکی از آرا مهر تأیید بر دیموکراسی و ابراز امیدواری برای آینده بود.

ایالات متحده امریکا از تاریخ ما میداند که راه بسوی دیموکراسی ناهموار است و این سفر در یک شب تمام نمی شود. دیموکراسی ایجاب می نماید تا نهاد های معتبر ایجاد گردد، بالای تفرقه پیروز گردید، فضای اعتماد ایجاد گردد و بخاطر یک آینده درخشان باید با هم کار کرد.

امروز، افغانستان و دو کاندید ریاست جمهوری با یکی از این ناهمواری ها مواجه شده اند- یک موقع تصمیم گیری. توانایی آنها برای غلبه بر موانع و همکاری آنها با یکدیگر برای احترام به آرای میلیو ها تن از شهروندان شان آینده افغانستان و روابط این کشور را با جامعه جهانی تعیین می کند.

ایالات متحده امریکا، سازمان ملل و جامعه جهانی در پروسه بعد از انتخابات تنها برای این دخیل اند که نهاد های انتخاباتی را برای اعاده مجدد اعتبار بر رأی دهی کمک نمایند.
متخصصین برای من میگویند که پروسه تفتیش آرا در کابل بزرگترین و پیچیده ترین تفتیش انتخابات میباشد که تا حال به عهده گرفته اند. تعداد کمی از کشور ها توانستند که به این چالش به تنهایی فایق آیند.
متخصصین سازمان ملل دوش به دوش با همکاران افغان خود کار می نمایند تا اطمینان حاصل شود که تفتیش آرا با قوانین افغانستان، معیار های بلند بین المللی، و از همه مهمتر با توقعات افغانها مطابقت دارد. این پروسه که طاقت فرسا و آهسته بوده است، بعد از ایام عید فطر تسریع خواهد گردید. اما دیموکراسی به عجله بدست نمی آید، و هر یک از آرای مشروع سزاوار احترام و شمارش اند. کمیسیون مستقل انتخابات، سازمان ملل و ده ها تن از ناظرین بین المللی شب و روز کار می نمایند تا تفتیش آرا را به اتمام برسانند. پروسه تفتیش آرا تنها یک بخشی از چالش های فرا راه دیموکراسی امروز در افغانستان میباشد. عملکرد کاندیدا ها، داکتر عبدالله و داکتر اشرف غنی و تیم های سیاسی شان نیز حایز اهمیت مشابه میباشد.

بتاریخ ۱۲ جولای، هر دو کاندیدا ها با هم دست داده و توافق نمودند که نتیجه تفتیش آرا را احترام می نمایند. آنها همچنان توافق نمودند تا یک حکومت وحدت ملی را تشکیل خواهند داد که افغانستان را به سوی یک آینده بهتر سوق خواهد داد. این توافق سیاسی جوابگوی وضیعت چالش برانگیزی میباشد که نیازمند همکاری میان هر دو رهبر و توده کثیری از حامیان شان است.

برای رسیدن به این توافق، داکتر عبدالله و داکتر اشرف غنی از خود دولت مردی باورنکردنی نشان دادند. در هر دیموکراسی، بعد از مبارزات شدید انتخاباتی منحیث کاندیدای ریاست جمهوری دشوار است تا به نکته برسید که شما باید خواهشات خود و حامیان خود را کنار گذاشته و به منافع طویل المدت کشور تان اولویت دهید. هر دو کاندیدا ها توانستند که به خواهشات خود و حامیان شان فایق آیند. آنها منافع سیاسی را بخاطر منافع ملی کنار گذاشتند. آنها دولتمردی ای را از خود نشان دادند که ما از رهبران بزرگ توقع داریم.

اکنون چالش فرا راه آنها عملی نمودن این توافق در روابط کاری قوی در حکومت جدید صرف نظر از اینکه کی برنده می شود، میباشد. زمان برای سیاست به پایان رسیده است. اکنون زمان همکاری فرا رسیده است. زمان باید تلف نگردد، و من هر دو تیم را ترغیب می نمایم تا در همکاری با یکدیگر حتی در حالی که تفتیش آرا ادامه دارد بالای موضوعات مهمی کار نمایند که کشور شان با آن ها مواجه است.

خارجی ها صلاحیت این را ندارند که محتویات چارچوب سیاسی را که آنها چند روز قبل قبول کردند، توضیح نمایند. اما من در همان روز در آن اطاق بودم، و میتوانم بگویم که در سند یک صفحه یی کدام موضوع گنجانیده نشده بود.

این سند قانون اساسی را زیر پا نمی گذارد- این سند نهاد های افغانستان را و رئیس جمهور را منحیث رئیس دولت احترام می گذارد. این سند سیستم پارلمای را بوجود نمی آورد- این سند یک بست جدید را بعنوان رئیس اجرایی ایجاد می نماید که به رئیس جمهور تا زمانی که رئیس جمهور لویه جرگه را بخاطر تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک تغییر همیشگی به نفع کشور است یا نه، گزارش میدهد.

چیزی را که این توافق نامه مهیا نمی سازد فرصت مهمی برای هر دو کاندیدا ها است تا از رقابت سیاسی به سوی دولتمردی واقعی حرکت نمایند. این فرصتی است برای آنها تا باهم یکجا برای ایجاد یک دولت فراگیری که نمایندگی از همه بخش های جامعه نماید کار نمایند- اعم از پشتون ها، تاجک ها، اوزبک ها، و هزاره ها، زن و مرد.

بلی، دیموکراسی یک پروسه تحولی است. اما هر دیموکراسی به یک نکته ای تعیین کننده میرسد که منافع کشور از منافع سیاستمداران باید به مراتب مهمتر باشند. امروز افغانستان در همان نکته مهم قرار دارد. رهبران این کشور نمیتوانند که این فرصتی را که مردم کشور شان را کمک میکند تا به یک زندگی بهتر که سزاور آنها است و آن را میخواهند، از دست بدهند. و این یک چالش است برای دو دولتمردی که هر دو به کشور شان عشق میورزند.

جان کری وزیرخارجه ایالات متحد امریکا به تاریخ ۱۲ جولای سال روان میلادی یک توافقنامه را میان نامزدان ریاست جمهوری داکتر اشرف غنی احمدزی و داکترعبدالله عبدالله وساطت نمود که براساس آن تمامی هشت میلیون آرای که به روز انتخابات ریخته شده بودند دوباره بازرسی شوند.

این هم متن انگلیسی نامه جان کری :
Op-Ed from Secretary Kerry on Afghanistan

Again and again, through all my visits to your country, I've been struck by one profound fact: Afghans want and deserve a better future. You want to live without fear, to have the best possible education for your children, health care systems that provide dignity and the jobs and other opportunities that come with a stable economy.
Something else has been clear to me: Democracy is the path Afghans have chosen to achieve that better life.
For more than a decade, President Hamid Karzai has led Afghanistan through triumph and tragedy. I've worked closely with him, and I know that one of his lasting legacies will be how Afghanistan makes its first democratic, peaceful transfer of power.
Afghans took an enormous step on the road toward a stronger democracy in April and June when millions of people went to the polls to choose the country’s next president. Every vote was a courageous endorsement of democracy, and an expression of hope for the future.
The United States knows from our own history the road to democracy is bumpy and the journey is not completed overnight. Democracy requires building credible institutions, overcoming divisions, building trust and working together for a brighter future.
Today, Afghanistan and its two presidential candidates face one of those bumps in the road -- a moment of decision. Their ability to overcome the obstacles and work together to honor the votes of millions of their citizens will determine the future of Afghanistan and its relationship with the international community.
The United States, the United Nations and the international community are engaged in the post-election process solely to help the Afghan election institutions restore credibility to the voting. Experts tell me that the audit under way in Kabul is the largest and most complicated election audit ever undertaken anywhere. Few countries could meet this challenge alone.
Specialists from the UN are working side by side with their Afghan colleagues to ensure that the audit meets the laws of Afghanistan, the highest international standards and, most importantly, the expectations of Afghans. The process, which has been painstaking and slow, will accelerate with the end of Eid al-Fitr. But democracy can’t be rushed and every legitimate vote deserves to be counted and respected. The Afghan Independent Election Commission, the UN and dozens of international observers are working night and day to conclude the audit.
The audit is only one part of the challenge confronting democracy in Afghanistan today. Equally important are the actions of the two candidates, Dr. Ashraf Ghani and Dr. Abdullah Abdullah, and their political teams.
On July 12, the two candidates shook hands and agreed to respect the results of the audit. They also agreed to build a unity government that will lead Afghanistan to a better future. The political agreement responds to a challenging situation that requires cooperation between the two leaders and their broad range of supporters.
In reaching the agreement, Dr. Abdullah and Dr. Ghani showed incredible statesmanship. In any democracy, it's very hard after an intense campaign as a presidential candidate to come to that moment where you must put your own aspirations and those of your supporters second to the greater long-term interests of your country. Both candidates managed to overcome their reservations and those of their backers. They set aside political interests in favor of the national interest. They exhibited the statesmanship we expect from great leaders.
Their challenge now is to translate that agreement into a strong working relationship in the new government, whoever wins. The time for politics is over. The time for cooperation is at hand. There is no time to waste, and I encourage both teams to work cooperatively on the critical issues facing their country even as the audit continues.
It’s not for outsiders to describe the contents of the political framework both candidates accepted a few days ago. But I was there in the room, and I can tell you what is not in that one-page document.
It does not violate the Afghan constitution – it respects Afghan institutions and the role of the president as the head of government. It does not establish a parliamentary system – it creates a new position of chief executive who will report to the president until the president convenes a loya jirga to determine whether a permanent change is in the best interests of the country.
What the agreement does provide is a critical opportunity for both candidates to move beyond political competition to real statesmanship. It is a chance for them to work together to build an inclusive government that represents all sectors of Afghan society – Pashtuns, Tajiks, Uzbeks and Hazaras, men and women.
Yes, democracy is an evolutionary process. It isn't easy. But every democracy reaches a decisive moment where the interests of the country must outweigh the interests of politicians. Afghanistan is at that critical point today. Its leaders cannot afford to miss the chance to help bring their people the better lives they deserve and demand. And that is a challenge for two statesmen who both love Afghanistan.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

مطالب دیگر

برگ تاجیکان در رخنامه

 

 

 

 

 

 

تاجیکان در قرن بیستم

پایگاۀ آزاده گان تاجیکستان

خبرها و نوشتارها در بارۀ تاجیکستان، در پایگاۀ آزاده گان . ببینید :


 

| + - | RTL - LTR
برای حمایت از ما امتیاز دهید