سخنرانی لطیف پدرام ( کامل، با ماجرای اخلال)

زنده گیــنـامـــۀ مسعود بزرگ ( رح )

سخنان آموزنده از مسعود بزرگ(رح)

فرهنگی

نوشته شده توسط tajikan
اخبار
نمایش از 17 آذر 1393
پرینت

زبان فارسی و فاشیزم اوغانی
نبشته از : درویش دریادلی .
زبان شیرین فارسی و مردم فارسی زبان در اوغانستان گرفتار یک عذاب و مصیبت بزرگ هستند. یک مشت پشتونیست ها و فاشیست های اوغان( پشتون) که از عقده حقارت و خود کم نگری فرهنگی رنج می کشند، با زبان دلربای پارسی دری دشمنی دارند و میخواهند هر طور شده ، از راه های گوناگون و با شگرد های رنگا رنگ، زبان پارسی را درهمکوبند و دامنش را از گسترۀ زنده گی مردم در اوغانستان برچینند و به جای آن زبان خویش را بر مردم تحمیل کنند. یکی از نیرنگ های شان این بود که گفتند آن زبانی که در اوغانستان به نام زبان فارسی شناخته می شود ، زبان فارسی نیست ، زبان دری است . گفتند که زبان فارسی ، زبان کشور ایران و زبان بیگانه است. همچنان گفتند که " فارسی " و " دری " دو زبان جداگانه است !


بعد ، همین پشتونیست ها و فاشیست های اوغان به یک ترفند دیگر روی آوردند: درفش پاسداری از زبان دری در مقابل تهاجم زبان فارسی را بلند کردند !
پیوسته به ما هوشدار می دهند که زبان دری مورد تهاجم زبان فارسی قرار دارد و باید در مقابل زبان بیگانۀ فارسی مقاومت کنیم . پشتونیستها ، به حدی این مساله را جدی گرفته اند که به خاطر دفاع از زبان دری در مقابل زبان فارسی به خیابان می برآیند ، راهپیمایی می کنند و شعار می دهند که زنده باد "دری" مرگ به " فارسی " !
شاید کسانی که از شدت فارسی ستیزی در اوغانستان خبر ندارند باور نکنند که ما فارسی زبان های اوغانستان به خاطر گفتن یا نوشتن واژه های" دانشگاه " ، " دانشکده " ، " بانو " ، " پزشک" ، " فرهنگ " ، " بازرگانی " ، " شهرداری" ، " استان " ، " دبیرستان" و دیگر واژه های همانند اینها لت و کوب شده ایم ، تهدید به مرگ شده ایم ، از کار سبکدوش گشته ایم و هزار مشکل دیگر را دیده ایم . زیرا به کار بردن آن واژه های ناب پارسی دری ، از نگاه فاشیست های اوغان ، تن دادن به تهاجم زبانی و فرهنگی ایران است، بیگانه پرستی است، ضد منافع ملی است، باعث درهمشکستن وحدت ملی می شود، اوغانستان را به سوی تجزیه می برد !

حیرانیم که با این بیماران ، با این کسانی که از عقدۀ خود کمتر نگری فرهنگی رنج می برند، با این دشمنان زبان و فرهنگ پارسی چگونه پیش آمد کنیم ؟ فاشیست های اوغان ( پشتون ) بسیارکله شق و بی منطق هستند. هرچه بگویی مساله آن گونه نیست که شما می گویید، اما مرغ شان یک لنگ دارد و بر همان ادعای پوچ خود پافشاری می کنند .

 هرچند که برای ما بیخی ثابت و روشن شده است که فاشیست های اوغان گپ آدمیزاد را اصلن نمی فهمند و در کله های پوچ شان چیزی به نام مغز وجود ندارد، اما بازهم چاره ای نداریم جز این که تکرار و تکرار در گوش شان یاسین بخوانیم  و بگوییم که  زبان با شکوه و با عظمت فارسی ، در تمام قلمرو ایران بزرگ تاریخی و خراسان بزرگ و دیگر بخش های جهان یک زبان واحد است که با گویش ها و لهجه های گوناگون با آن سخن می گویند. مثل آنکه زبان پشتوی شما در اوغانستان و پاکستان همان یک زبان است ولی با لهجه های مختلف صحبت می شود. ما میدانیم که این شگرد شما برای تجزیه زبان بزرگ و پرافتخار پارسی دری به نام های جداگانه به خاطری است که به این شیوه گوینده گان زبان واحد پارسی دری را از هم جدا و دور سازید و حتا در برابر هم قرار دهید. فارسی که در ایران ، در تاجیکستان ، در اوزبکستان ، در هندوستان، در اوغانستان و هرجای دیگری صحبت می شود، هرچند که دشمنانش خواستند به سه نام ( فارسی، دری ، تاجیکی) تجزیه اش کنند، یک زبان است  . هم در کشور ایران ، هم در کشور اوغانستان ، هم در تاجیکستان و جای های دیگر ، گویشها و لهجه های گوناگون همین یک زبان واحد وجود دارد و این یک امر طبعی و عادی است.
پشتونیست ها و آن هایی که زیر تاثیر تبلیغات بی پایه شان رفته اند نقش همزبانان ایرانی ما را از هر نگاه ویرانگر می دانند و چنان نشان می دهند که دشمن اصلی زبان و فرهنگ ما ، همزبانان و همتباران ایرانی ما هستند. اما حقیقت این است که نقش همزبانان ما در کشور ایران، در پاسداری از زبان پارسی دری و رشد و شگوفایی نسبی آن، برای همه فارسی زبانان جهان ارزشمند می باشد. هرچند که برخی بی توجهی ها ، کژنگری ها و نادرست فهمی ها در میان بوده است، اما هیچ فرد آگاه فارسی زبان در اوغانستان و تاجیکستان پیدا نمی شود که نقش بزرگ فرهنگیان ، دانشمندان ، پژوهشگران ، نویسنده گان، شاعران و ناشران خوب کشور ایران را در این سالیانی که پارسیگویان در دیگر کشور ها زیر فشار های خونین فارسی ستیزان قرار داشته اند ، نادیده بگیرد و به آن کم بها دهد. در این سالیانی که پارسی زبانان در کشور های اوغانستان و تاجیکستان زیر فشار و ظلم دشمنان زبان و فرهنگ پارسی بودند، زبان فارسی در کشور همسایه و همزبان و همفرهنگ ما ( ایران ) پاسداری و تقویت شد و دست کم تا همین حدی که امروز می بینیم رشد کرد. اگر ایران نمی بود و زبان پارسی به همین حدی هم که هست نمی ماند، فارسی زبان های کشور های دیگر در آن موقعیت نبودند که بتوانند به  زبان شیرین پارسی به درستی و به گونه ایکه نیاز است خدمت کنند.  در تاجیکستان که حاکمیت شوروی میخواست زبان تاجیکان را نابود کند و هزار گونه محدودیت و قید های بی شرمانه را بر آن تحمیل کرده بودند،زبان فارسی زمینه رشد واقعی نداشت. در اوغانستان هم که حاکمیت های بیدادگر و فارسی ستیز قبیله پرستان پشتون همه اش در پی نابودی زبان فارسی بوده اند، کسی نمی توانست خدمت شایان و فراوان به زبان پارسی نماید. شما یکبار نگاه کنید که در صد سال پسین در تاجیکستان چند کتاب به زبان فارسی چاپ شده است ؟ همینگونه ببینید که در اوغانستان در صد سال اخیر چند جلد کتاب به نشر رسیده است ؟ و بعد برویید و بنگرید که در همین مدت در کشور ایران چند جلد کتاب به زبان پارسی دری انتشار یافته است . همین طور برویید و بشمارید که در تاجیکستان و اوغانستان در صد سال گذشته چند تا نشریه و مجله به زبان پارسی دری داشته ایم و در ایران وضع از چه قرار بوده است ؟ مقایسه کنید و بعد درخواهید یافت که از نگاه کتاب ها و نشریه های فارسی ،در سالهای یاد شده  هر چه داشته ایم به طور عمده از کشور ایران بوده است. ما در اوغانستان بیشترین بهره را از کتاب ها و نشراتی برده ایم که در ایران چاپ و نشر می شدند. در اوغانستان نه تنها خود شان جلو نشر و چاپ کتاب را می گرفتند ، بلکه هزار مانع و مشکل ایجاد کرده بودند برای این که ما نتوانیم کتاب های فارسی چاپ شده در ایران را بدست آوریم . اگر همتباران و همزبانان ما در کشور کنونی ایران نمی بودند و در عرصه های مختلف کتاب های ارزشمندی را چه از راه ترجمه و چه از طریق باز نشر آثار گذشتگان و چه با ایجادگری های خودشان به جهان پارسیگوی پیشکش نمی کردند، ما پارسی زبانان اوغانستان به این همه کتاب و نوشتار پارسی دسترسی نمی داشتیم. از این سبب، ژاژخایی و هرزه درایی فاشیست های پشتون مبنی بر اینکه گویی ایرانی ها به زبان پارسی در اوغانستان آسیب می رسانند ، یک سخن بی اساس و یاوه و احمقانه است. باید گفت که اگر سرزمین ایران و خراسان بزرگ در اثر پیشآمد های ناگوار و تلخ در گذشته به چندین بخش تجزیه و تقسیم شد و جغرافیای سیاسی چندین کشور در آن شکل گرفت، این حقیقت که ما همه یک مردم هستیم و همفرهنگ و همزبان می باشیم هیچگاهی دگرگون نشده است. اگر سرزمین بزرگ ما را تجزیه و تقسیم کردند و چندین کشور از آن ساختند و برای ما مرزها و دیوارها برپا کردند، کشور فرهنگی ما را ، کشور زبانی ما را ، کشور تمدنی ما را نتوانسته اند که ویران کنند. کشور فرهنگ و زبان ما ، مرز و حصار ندارد و ما همه در هوای پاک فرهنگ و زبان مشترک نیاکان مان نفس می کشیم. همان ایران بزرگ ، همان خراسان بزرگ ، در روح و روان فرهنگی و زبانی ما هنوز زنده و پابرجاست. فاشیست های اوغان بسیار وقیحانه تلاش دارند که سعدی و حافظ را برای ما بیگانه جلوه دهند ، ابوعبدالله رودکی سمرقندی را ، کمال خجندی را ، فردوسی توسی را و دهها فرزند فرزانه دیگر مهین فرهنگی ما را ، بیگانه و غریبه معرفی کنند، اما این تلاش ها و کوشش های شیطانی شان به جای نمی رسد. نه سعدی و حافظ برای ما بیگانه می شوند ، نه رودکی و خجندی و دیگران. ما همه یک مردمیم ، اهل یک سرزمین بزرگ تاریخی هستیم ، اهل یک کشور فرهنگی و زبانی می باشیم . دشمنان زبان و فرهنگ ما قادر نخواهند شد که دیوار ها و سیم های خادار  مرز های سیاسی میان فارسی زبانان را بر جغرافیای فرهنگی و زبانی شان نیز تحمیل کنند. دولتهای مستبد و فاسد در هر کشوری که هستند، هرکاری را انجام میدهند تا جلو همگرایی و همدلی های بیشتر میان مردمان حوزۀ تمدن پارسی را بگیرند و سیاست های را به اجرا در می آورند که بد بینی و کینه و نفرت را در میان مردمان ما چاق تر سازد. ما کارکرد های نادرست و ناپسند و ناروای دولت ها و افراد نا اهل و جاهل و بی خبر از دسیسه های دشمن  را به حساب مردمان خوب همزبان و همتبار خویش در ایران و تاجیکستان نمی گذاریم. با وجود آن که اگر از بی مهری ها و جفا ها و ظلم های که با هموطنان ما در ایران و یا تاجیکستان شده است و میشود زبان به انتقاد و نکوهش می گشاییم و آن را محکوم می کنیم، اما برخورد بیرحمانه دولتها و بعضی از افراد عادی را دستآویزی برای دشمنی و نفرت پراگنی علیه اکثریت مردمان شریف این سه کشور نمی سازیم و بر این اصل تاکید داریم که مردمان ما ، در هرسه کشور یکی هستند و  دشمنان ما  از همین یگانگی زبانی و فرهنگی ما هراس دارند و می دانند که این یگانگی قلمرو زبان و فرهنگ پارسی ، یک روزی سبب در همشکستن بسیاری از مرزکشی های تحمیلی دیگر شان هم خواهد گشت .
به فاشیست های پشتون و چند نفر فارسی زبان فریبخورده یا مزدبگیری که به دهل آنها می رقصند و به خاطر جیفه دنیا به زبان و فرهنگ خود خیانت می کنند ، باید گفت که دست از سر زبان بزرگ و شکوهمند و نامیرای فارسی دری بردارید و بیشتر از این وقت و نیروی تان را به دسیسه و ترفند و نیرنگ و ضربه زدن به زبان ما به هدر ندهید. زبان فارسی سالهای سال در این قلمرو حاکم بوده است و در دل و روان انسان های پاک سرشت سر زمین ما جایگاه بلند و استثنایی دارد . اگر میخواهید که زبان پشتو هم یک روزی به جایی برسد، از راه های درست و عادلانه برای رشد و شگوفایی اش کوشش کنید. هر قدر که با زبان فارسی دری دشمنی کنید، هر قدر که به زبان فارسی ضربه بزنید، به زبان پشتوی شما کدام فایده نمی رسد. از جنون فارسی ستیزی دست بردارید . این به سود شما هم است.
درویش دریادلی .
5 شنبه ، 13 قوس / آذر ، سال 1393
4 دسامبر سال 2014

نظرات   

 
+2 #1 پرویزی 1393-09-22 12:28
در زبان پشتون به ترسيدن، تشتيدن و به پرسيدن، پشتیدن گفته می‌شود يعنی رس فارسی را به شت تبديل می‌کنند. پشتون صورت دیگری از واژه‌ی پارس هست. پشتون‌ها خودشان از قبايل پارسی هستند و نبايد با نام پارس دشمنی کنند.
زبان پشتون هم از اصيل‌ترين شاخه‌های اوستايی، پهلوی و پارسی باستان هست و نباید با هويت خودشان دشمنی کنند. فارسی و پشتون ريشه ی مشترکی دارند منتها به صورت مستقل تکامل پيدا کردند.
پارچه‌نوشته‌هايی در دستانشان حمل می‌کردند که بازرگان، بانو و پزشک ایرانی هستند و نباید استفاده شوند. در صورتی که حتی در مثنوی معنوی سروده ی مولوی بلخی که افتخار افغانستان هست از این واژگان استفاده شده و در صورت پالايش زبان مردم افغانستان دیگر قادر نیستند آثار گذشتگان خودشان را بخوانند. قدمت این واژگان به حدی است که حتی در انگليسی هم به پزشک، فزيشن گفته می‌شود يا به بازار، بزار يا پسيج گفته می‌شود و به بازرگان بيزينسمن. بانو هم که در پسوند نام دختران به کررات در استفاده شده و حتی ترکان هم از آن استفاده می‌کنند و اکثر اين واژگان از ريشه ی هند و ژرمن هستند.
امیدواریم هدف از این اعمال این نباشد فارسی زبانان در کشورهای مختلف زبان همدیگر را نفهمند و کتاب های همدیگر را نتوانند بخوانند.
ریشه های مشترک پارس و پشتون بهانه هایی برای وحدت ملی در افغانستان هستند و پایانی بر همه ی اختلافات.
پشتون ها بايد به هویت خراسانی خودشان برگردند.
بازگو کردن
 
 
+2 #2 کابلی 1393-09-23 05:01
دوست عزیز، من به عنوان یک فارسی زبان وقتی فارسی را درست صحبت می کنم تعدادی از خود فارسی زبانان ما ادم را ملامت می کنند و گاه حتی مسخره می کنند و ایرانی می گویند. به نظر من گناه از خود ما است. فارسی تنها یک زبان در افغانستان نیست. فارسی زبان ملی و بین القومی و زبان علمی و مطبوعاتی و فرهنگی افغانستان است. فارسی نباشد با زبان پشتو مردم فقط می توانند خر دوانی و چوپانی و انتحاری یاد بگیرند. شما برای من بگوید که به عنوان مثال در زبان پشتو چند کتاب در باره ای نیچه و اثارش و یا کانت و اثارش و یا در مورد جراحی مغز و اعصاب وجود دارد؟ ندارد. زبان فارسی و منبع علمی و فرهنگی ان را از افغانستان بگیرید افغانستان به یک باغ وحش و بیابان تبدیل می شود همچنان که حالا هم از خیر سر زی های انتحاری نیمه باغ وحش و بیابان شده است. به خدا تا وقتی که غیر پشتونها همت بلند پیدا نکنند و برای سرنوشت و اینده خود با اینها با جدید صحبت نکنند روی ارامش و خوشی را نخواهند دید. من هیچ شک ندارم که اوغانها برای مدنی شدن و رسیدن به مرحله ای زندگی شهروند حد اقل پنج قرن وقت لازم دارند. گناه اینها نیست. به تکامل و رشد اجتماعی نیاز دارند. نه تنها افغانستان را بلکه حتی پاکستان را هم اینها بدبخت کردند. خوشا به حال ملت ها و اقوامی که با این مردم سر و کار ندارد. سعدیا روز ازل حسن به ترکان دادند - علم و دانش همه با مردم ایران دادند - عشوه و ناز و کرشمه همه با مردم هند - خری و احمقی و جهل به افغان دادند
بازگو کردن
 
 
+2 #3 ايراني 1393-10-03 11:38
بادرود : اميد است كه مردم پشتو از دشمني با زبان فارسي دست بردارند وبه پيشرفت كشور خود كمك كنند
بازگو کردن
 
 
+2 #4 راستگوی از پنجشیر 1393-10-08 09:09
من از همین جا اعلان می کنم که اگر یک پشتو زبان حاضر شد سه سطر درمورد یک چیزی بنویسد که درآن کلمات فارسی یا دری نباشد که اصلا نمی تواند. هفتاد فیصد زبان پشتو زبان دری است. مثلا می در زبان دری می گویم که نتوانست پشتو زبان هاچون معادلش را درپشتو نداریند می نویسند ( ونه تووانیدل) آخر شما ببینید این هم زبان است؟ یک کلمه را درشروع ویکی دوکلمه را در آخر زبان دری می نویسیند می گویند زبان پشتو است وبسیاری از کلمات زبان دری معادلش در پشتو نیست ووقتی پشتو زبانان صحبت می کنند باید کلمات دری را هم استفاده کنند. پس به این ترتیب زبان پشتو به تنهایی نمی تواند وجود داشته باشد بایدزبان دری فارسی را قبول کنندودیگر چاره ای هم ندارند. راستگوی از پنجشیر
بازگو کردن
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

مطالب دیگر

برگ تاجیکان در رخنامه

 

 

 

 

 

 

تاجیکان در قرن بیستم

پایگاۀ آزاده گان تاجیکستان

خبرها و نوشتارها در بارۀ تاجیکستان، در پایگاۀ آزاده گان . ببینید :


 

| + - | RTL - LTR
برای حمایت از ما امتیاز دهید