سخنرانی لطیف پدرام ( کامل، با ماجرای اخلال)

زنده گیــنـامـــۀ مسعود بزرگ ( رح )

سخنان آموزنده از مسعود بزرگ(رح)

ادبیات

نوشته شده توسط بهار سعید
اخبار
نمایش از 17 اسفند 1393
پرینت

به پاسداشت از روز جهانی زن ، از نوشتن هر حرف و سخن کلیشه ای و تکراری می پرهیزیم و سروده ای از شاعر کم همتای زبان پارسی ، بانو "بهار سعید " را به نشر می سپاریم :   

 

زن اگر میشد که دود سوختن را گریه میکردم

سیاهی سرگذشت تلخ زن را گریه میکردم

نفیر درد مردن زیر مشت و موزه ی شوهر

گلوی نادیای انجمن را گریه میکردم

به خون رابعه گاه بریدن های رگ هایش

نشسته هر غزل، بلخ و سخن را گریه میکردم

ز بس زنجیر ننگ و نام شد در پای زن بودن

فروغ رَسته از بند و رسن را گریه میکردم

به شام خپه گشتن قرةالعین و تپیدن را

تقلا می چکیدم جان و تن را گریه میکردم

زنان نیمه سوز و نیمه گوش و نیمه بینی را

نگرگاه غم زن زیستن را گریه میکردم

سر آزادگان در قفس، زولانه در پا را

تن هرسنگسار دل شکن را گریه میکردم

شکایت های در خود کشته ی زن های خاکم را

به گیتی برده چشمان وطن را گریه میکردم

بهار سعيد

 

یادداشت :  فوتور بالا ، دو شاعر پارسی / تاجیک ،  بانو بهار سعید و استاد واصف باختری را نشان می دهد که در پهلوی هم  ایستاده اند.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

مطالب دیگر

برگ تاجیکان در رخنامه

 

 

 

 

 

 

تاجیکان در قرن بیستم

پایگاۀ آزاده گان تاجیکستان

خبرها و نوشتارها در بارۀ تاجیکستان، در پایگاۀ آزاده گان . ببینید :


 

| + - | RTL - LTR
برای حمایت از ما امتیاز دهید