یک انقلابی به معنای واقعی کلمه بود. هم ضد ارتجاع، هم ضد استبداد و هم ضد استعمار. مستقل، غیر وابسته، متکی به خود، آزاد. جان خود را جانانه و مردانه در راه آزادی مردمش قربان کرد. هم زندگی اش حماسه بود و هم مرگش حماسی. مجید گوهر ناب انقلاب بود. انسان ناپیدا و نایاب بود.
چنین زبانی که هم آبروی خاک بوده است، هم آبروی دین بوده است و هم آبروی خلق، زبان پشتو را در برابر چنین یک زبان قرار میدهند و مقایسه می کنند و میخواهند این زبان را با تمام این شاخصه ها و این خوبی ها و شکوه و شوکت آن از بین ببرند و یک زبان قبیله یی، زبان در حال مرگ، زبانی که هیچ مقامی در هیچ عرصه ای ندارد، به جایش بگذارند! آیا شما از این کرده فکر و نیت و نقشه وحشتناک و جاهلانه و غیر انسانی می توانید پیدا کنید؟!
مرحوم خرمی از آن شخصیتهایی کمیاب در جامعه ما بودند که توانایی درک شرایط وتوافق مثبت و موثر با این تغییر را داشتند. به سخن دیگر قطبنمای درک ایشان با هرگونه دگرگونی اجتماعی و سیاسی در محیط توانایی همیشه رو به شمال منافع مردمش حرکت میکرد. هیچگاهی راه خود را گم نمیکرد. او مصلح بود و توانایی تشخیص خط مصلحت جمع را در هرگونه شرایطی داشت.
این کار رهبری ولایت بدخشان، می تواند تهدیدی برای آزادی بیان و حکومتداری خوب در این ولایت باشد و اگر جدی گرفته نشود ممکن است در آینده نیز قربانی های زیادی از مردم بدخشان بگیرد. چنین نگاه کتمان گرایانه تا هنوز عملا حکومتداری و ارائه خدمات به مردم را در ولسوالی نسی فلج نموده و با تقویت گروه طالبان، فرزندان این ولسوالی را به خاک و خون کشانده است.
این نوشتار در اصل به زبان انگلیسی نوشته شده و در نشریه معتبر امریکایی «نیویارک تایمز» چاپ شده است. نویسنده اش محترم « احمد مسعود » فرزند سالار آزادگان شهید احمدشاه مسعود(رح) میباشد. احمد مسعود این مساله را در سخنرانی های چندماه پیش (۱۴ سنبله ۱۳۹۸) در پنجشیر بیان کرد و اینک آن را به آگاهی جهانیان نیز رساند. جهانی ساختن این روایت یک نیاز مبرم است. بخوانید:
عبدالله چیست، معمار تباهیِ امروز؟ یک وسیله برای کنترل تاجیک؟ آیا داکتر عبدالله شایستگی مدیریت - تاجیک - و اداره یک درگیری نظامی در صورت وقوع را دارد؟ ازین چوب کجی که عبدالله را ساخته اند فکر نکنم بتوان یک میله راست ساخت!
از متن این نوشتار: گمان می کنیم که تاریخ خراسان / افغانستان، این طوری یک انسان ماهر در تظاهر، ماهر در فریبکاری، ماهر در احمق ساختن دیگران را بسیار کم شاید دیده باشد. عبدالله عبدالله واقعا یک انسان مرموز، یک انسان چند پشته و چند رویه، یک انسان پُر روی، یک انسان میان خالی و فاقد ارزشهای والای انسانی است.
از این متن :خودفراموشی تاجیکان، کتمان هویت و حضور تاجیکان، شرمیدن از طرح روشن نام تاجیک و خواست ها و منافع تاجیکان، نه از نظر انسانی درست است، نه از نظر اسلامی. بخوانید:
تجربه من در این سی سال میگوید که: در دنیا امروز ملتی "حق" خود را می تواند بگیرد که قوی باشد،(برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی/ که در نظام طبیعت ضعیف پامال است) و قوی هم به ملتی اطلاق میشود که قدر سرمایه های انسانی ؛ مادی و معنوی خود را بداند، نه اینکه ملتی با تمام قوت زمام امور خود را به دست ضعیفی بسپارد که سالهاست تمام قواعد را نادیده می گیرد. ( از متن این نوشتار) .
در مورد آینده خراسان / افغانستان و چشم انداز های گوناگون آن خیلی سخن گفته و نوشته می شود. آنچه را که در این یادداشت کوتاه پایگاه تاجیک میدیا میخوانید شباهت به هیچ یک از آن سخنان ندارد. دیدگاه ما از نظریه های دیگران خیلی متفاوت است. بخوانید:
آریانا / خراسان که امروز به نام جعلی افغانستان یاد می شود، یک کشور چندین ملتی است. تاجیکان بزرگترین قوم آن کشور می باشند. در گیر و دار قدرت و حاکمیت سیاسی ، هم در سطح ملی و هم در سطح محلی با مشکلاتی مواجه هستند. در این یادداشت به یک مساله بسیار جدی که همین امروز مطرح است و به مشکلات میان قومی پیوند دارد پرداخته شده است. بخوانید:
مساله انتخابات افغانستان و کشمکش های سیاسی ناشی از آن شرایط را بحرانی ساخته است. همین اکنون هم اشرف غنی و نیز داکتر عبدالله عبدالله خود را رییس جمهور منتخب مردم اعلان کرده اند. مردمی که مخالف تقلب و جعلکاری استند از عبدالله توقع دارند که از رای شان دفاع کند و به تقلبکاران تسلیم نشود و راه معامله را در پیش نگیرد. آقای شکیب حمیدی در پیوند با مصاحبه تیلویزیونی اخیر داکتر عبدالله از همین منظر نگاه کرده است . بخوانید:
